Bir adam düşünün.16-17 yaşında,gençliğinin baharında,futbolculuk hayallerinin peşinden koşarak memleketine gelmiş babasıyla.Önce Galatasaray'ın kapısını çalmış 'solucan gibi' denilerek denenmeye bile tenezzül edilmemiş , ardından Beşiktaş'tan da 'futbolcu tipi yok' denilerek gönderilmiş.Ver elini Fenerbahçe'yi beklediniz değil mi hepiniz,hayır yapmamış.Onda tuttuğu takımın alt yapısına gidecek cesareti bırakmamışlar.
Bir adam düşünün.Türkiye'den hala ısrarla ve inatla memleketim dediği topraklardan solucan denilerek gönderildiği zaman,ona yine 'kendimi iyi hissediyorum' dediği yerdekiler açmış kapıyı.Schalke 04 alt yapısına almış.Almanlar kucaklamış Türk çocuğu Mesut'u.
Bir adam düşünün.Almanlar tarafından eğitilmiş,onlardan saygı görmüş.Evet saygı görmüş,16 yaşında adım attığı kulübünden 19 yaşında kendi isteğiyle ayrılacak kadar saygı görmüş.Hain,hayırsız,vb yakıştırmalar yapılmadan.
Bir adam düşünün.Giydiği Almanya formasıyla tanımış onu dünya,adını konuşmuş,o formayla ünlenmiş bizim çocuk Mesut.O ülkenin ulusal marşıyla büyümüş.O ülkeyle geçirdiği bir turnuva açmış ona 'Los Galacticos'un kapılarını ardına kadar,her insanın hayali olan.
Bir adam düşünün.Ama sadece düşünün,dışarıdan bakan bir gözle.Kendinizi onun yerine bile koymadan,sadece düşünün.Zonguldak-Devrek'li Mustafa ve Gülizar Özil'in oğlu Mesut yaşadığı durumu en güzel cümlelerle özetlemiş zaten:
''Ben bu ülkede doğup büyüdüm.Genç ve 21 yaşaltında Almanya formasını başarıyla giydim.Burada kendimi iyi hissediyorum.Bu nedenle Almanya Milli Takımı'nı seçtim.Niçin başarılı olmayayım?Ben ve ailem her zaman Türk olarak kalacağız fakat yaşadığım ülke olan Almanya'nın formasıyla kendimi daha iyi hissediyorum.''Şimdi bu adamı düşünün.Hak vermeseniz de,saygı gösterin.Yolun açık olsun Oezil..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder